نبشتانک: پالو کولہو
چہ انگریزی ءَ رجانک: بالاچ بالو
مردماں مدام گوشتگ: بستار باتنی زیبائی ئیگ اِنت۔ ڈنّی زیبائی ءِ ناں۔
پہ دلجمی اے راست نہ اِنت۔
اگان چوش انت، تہ پرچا پُلّانی بکش اتگیں زیبائی پہ بینگ مکسک ءَ دلکشّی ءِ سوب اِنت۔
تہ پرچا ھَور ءِ ترمپ روچ ءِ کہرمانی ءِ پُژدر ءَ وت ءَ گوں ’’درین‘‘ ءَ بدل کن اَنت۔
پرچاکہ ابرم گوں شرّرنگی ءَ شاھگان اِنت۔ او اے ھما وھد ءَ ایمن بیت کہ وتی زیبائی ءَ درا بہ کنت۔ ڈَنّی زیبائی ، باتنی زیبائی ءِ پیش گوانک اِنت۔ او اے وت ءَ شُمئے چمّانی تھا ایر رِچوکیں رُژن ءَ گوں پدّر کنت۔
ایشی ءَ بستار نیست، اگان مردماں چِل ءُ لیگاریں پوشاک گورا بہ بیت، یا تئی لیکو ءِ زیبائی ءَ کس پوہ مہ بیت، یا ھچبر نان، کہ تو دومی مردمانی اسرمند کنگ ءَ مہ جیڑ ئے۔
من فیشن ءِ بابت ءَ گپ جنگ ءَ نہ اوں۔ من ھما رُژن ءِ بابت ءَ تران ءَ اوں کہ آ مئے آتراپ ءَ تالان اِنت۔
چَمّ ارواہ ءِ آدینک اَنت۔ او پد گوانک انت ، ھما شے ءِ کہ تئی نگاھان چہ چیر بہ بیت۔ او ھمے وڑا کہ آدینک، ہر راستی ءَ مردم ءَ پیش داریت کہ اگاں آئی ءَ بچار ئے۔
ھمے وڑ، مردم گون سِلّیں باتن ءَ ہر چیز ءِ سرا نگاھاں شانک بہ دَنت۔ آ اودا ایّوک وتی جند ءِ بدیں دروشم ءَ دیست کنت۔
پمیشا من چہ شُما تلب کناں: بَس رُژن؛
زیبائی ہر مھلوک ءِ تھا زندگ اِنت۔ بلے اے ردا تُرسناک تریں دروگ ھمیش انت ، کہ مئے بنی آدمانی زندانک چہ آزمانی تاگتاں سِستگ۔ ما وت ءَ دگرانی لیکو آنی وسیلت ءَ ھمے پگرانی دامن ءَ بستگ۔
ما وتی جند ءِ زیبائی رَد کُرتگ، پرچا کہ ایشی ءَ دومی نہ منّ انت یا دومی چریشی ءَ چہ انکاری انت۔
ابئید چہ ایشی ءَ ما وت ءَ وتی دروشم ءَ بِشوھازیں، ما ھماہانی رندگیری ءِ جہد ءَ کنگ ءَ ایں کہ مئے آتراپ ءَ بوئگ ءَ اَنت۔
ما ھما وڑا بوئگ لوٹیں کہ دومی مردم اے ردا پگر کن انت کہ زیبائی چی ئے ءُ یکشلا، مئے ارواہ گیمُرتگ۔ ما نزور ترّ اتگیں۔ او اے بوت کرت کتگ اَت کہ اے گیمرتگیں جھان ما باز ڈولدارتر جوڑ کُرت کرتگ اَت۔
ٹُکّرے چہ MANUSCRIPT FOUND IN ACCRA
