پَگّاہ بہ بیت کہ بیگاہ، نیمروچ بہ بیت کہ رو ایر لہ، آ باگ ءِ سرا اِسپُست ءِ رُنَگ ءَ بہ بیت کہ راہ ءَ گوں گورم ءُ پَساں روگ ءَ بہ بیت من ہر وھد ءَ کہ پیرمرد ءَ گوں دُچار کپاں، آ من ءَ ایوک یکّیں جُست ءَ کنت
"بالو، باریں ھال کن مرچی تئی موبائل ءَ چے اَتکگ"
پدا نہ کہ آ منی پسّہ ءِ ودار ءَ نِندیت۔ آ منی دست ءَ وتی دست ءَ زورویت ءُ گپّ ءَ وت بنگیج کنت کہ مرچی پلاں ملک ءَ چے بوتگ ءُ پلاں ملک ءِ سروک ءِ گَپّ چے بوتگ اَنت۔ اے سال ءَ چِنکہ مردم دَر ملک کنگ بوتگ اَنت۔ دُنیا ءُ جھان ءِ گپّانی آسر کنگ ءَ آ چُست ءَ درّائینیت کہ
"بالو تو چے ءَ سرپد ئے؟ تئی مال ءُ متاہ موبائل ءِ دست ءَ کنگ ءُ بٹن آنی ٹِک ٹِک پرمایگ اِنت، تو سرپد اِت کہ من سیاست ھما وھد ءَ بنگیج کرتگ کہ تئی پِت ھوں آ وھد ءَ پیدا نہ بوتگ!"
پیر مرد گپ ءَ پِر لیسّان ءَ گُشیت
"اے وا ھنّیگیں گپّے بالو کہ مرچی موبائل ءُ فلم (پیرمرد ٹیلی ویژن ءَ فلم گُشیت) آں دنیا یک گِسے ءِ کچّ ءَ آؤرتگ ءُ سر کرتگ۔ مرچی دنیا ءُ جھان ءِ ھبر ءُ ھال یک ساھتے ءَ ہر ءُ گِس ءُ میتگ ءَ سر بنت۔ مرچی کمپوترانی(کمپیوٹر )دور اِنت۔ بلے ما بی بی سی ھما وھد ءَ گوش داشتگ کہ شفی نقی جامئی ھوں پیدا نہ بوتگ۔ شُمئے دپ وا شیر ءِ بو ءَ کنت"
پیر مرد ءِ ھمراھی ءَ من ءَ سھت سھت ءَ گُمان بیت کہ پیر مرد ءِ تھا تاریخی کَلّ اِنت۔ پیر مرد ءِ ردا آ وھد ءَ کہ نواب نوروز خان سلاہ بند بیت ءُ کوہ ءَ دَر کئیت آ وھد ءَ پیر مرد مصر ءَ بوتگ۔ نہر سویز جیڑہ ءِ سرا مصر ءِ گوں اسرائیل ، فرانس ءُ برطانیہ ءِ ھلاپ ءَ جنگ ءُ وئیل ءُ واقعہ آں ءُ پدا مصر ءِ سوب مندی ءِ کسّہاں پیر مرد ھنچیں رنگے ءَ بیان کنت کہ گُش ئے پیر مرد یک کتابے کہ نبشتہ نہ بوتگ۔
پیر مرد ءِ ھساب ءَ آ وھد ءَ امریکہ ءِ ھلاپ ءَ لھتے آشوبی جمال ناصر ءِ سنگت بوتگ اَنت کہ آھانی تھا یکیں نام "ڈاکٹر چے گویرا" (شیبارہ) اِنت کہ پیر مرد ءَ یات اِنت۔ پیر مرد ءِ ردا چے گویرا کوش ءَ سالے ءُ شَش ماہ ساری گوں جمال ناصر ءَ دُچار کپتگ۔ پیر مرد ءِ ردا جمال عرب سیاست ءِ تھا گچینی نامے بوتگ کہ آئی ءِ درور رند ءَ ودی نہ بوتگ۔
بلوچ سیاست ءِ درگت ءَ پیر مرد کماشیں سیاست کارانی منّوگر بوتگ کہ آھانی تھا میر غوث بکش بزنجو، خیر بکش مری، نواب بگٹی ءُ عطاءاللہ مینگل ھوار اَنت۔ پیر مرد ءِ نزّا بچک کاراں ھراب کن اَنت۔ دور گندی نہ کن اَنت۔ عاقبت ءَ نہ مار اَنت۔ یکجاھی ءَ بَھر بھر کن اَنت ءُ ہر چَند سال ءِ سرا وت ماں وت ءَ وتکوش اَنت ءُ وت ءَ دژمن شات کن اَنت۔ وتی دوست ءُ دژمن ءِ پجّار اش نیست
مرچی پیر مرد ءَ پہ بژن گوشت کہ فدا ءِ وڑیں وانندھیں ورناھے ھمے وت ماں وتی جنگانی وڑالاں شت۔ دژمن ءَ سوب زُرت ءُ ایوب بلیدئی کوشارینت۔ مرچی پدا شُما وتکوش اِت۔ آئی ءَ منی دست زور پِر دیان ءَ درّائینت
"بالو، شُمئے ورناھانی ھون گرم اِنت، جبزاتی انت۔ بلے وتی سنگتاں بہ گوش سیاست ءِ آپ ءَ اینکہ لُرد مہ کن اِت کہ پدا مہ سَنگریت"
ھمے گپّاں گوں مگرب ءِ بانگ پیر مرد ءِ گوشاں کَپت ءُ پیر مرد ءَ کاہ بڈّ ءَ کُت اَنت ءُ جوڑان ءَ دیم پہ مسیت ءَ رھادگ بوت کہ "ھَر بار ءَ کپیت، تِرّ ءَ ھوں کپیت، شُما نمازی ءَ ھوں کپتگ اِت، پمیشکہ اللہ ءِ رھمت گار اَنت"
